ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΙΡΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΡΑΘΡΗΣΚΕΙΩΝ
Εν Πειραιεί τη 16η Μαρτίου 2026
ΝΕΟ-ΑΘΕΪΣΜΟΣ: ΕΥΕΡΓΕΤΗΣ Ή ΟΛΕΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ;
(Σχόλιο σε επίθεση κατά προσκύνησης μαθητών Ιερού Λειψάνου)
Ο κόσμος αποτελεί το κάλλιστο δημιούργημα της άπειρης αγάπης του Θεού, ώστε και τα πλάσματά Του να γίνουν κοινωνοί της θείας μακαριότητας. Η κτιστή δημιουργία εξήλθε από τα παντοδύναμα χέρια του Δημιουργού «καλή λίαν» (Γεν. 1,31), για να επιτελέσει τον σκοπό της, που είναι η δοξολογία Του: «Οι ουρανοί διηγούνται δόξαν Θεού» (Ψαλμ.18,2).
Ο άνθρωπος υπήρξε το τελειότερο δημιούργημα του Θεού, πλασμένος «κατ’ εικόνα και ομοίωσιν» Του (Γεν.1,26), προικισμένος με χαρίσματα και δυνατότητες ώστε να φθάσει στην κατά χάριν θέωσή του. Δυστυχώς, όμως, το τραγικό γεγονός της πτώσεως αποδείχθηκε μοιραίο τόσο για τον ίδιο όσο και για ολόκληρη την κτιστή δημιουργία. Με την πτώση του συμπαρέσυρε και τον υπόλοιπο κόσμο στη φθορά, διότι ο άνθρωπος, ως ψυχοσωματική οντότητα που μετέχει του κτιστού και του ακτίστου, είχε επιφορτιστεί με την αποστολή να οδηγήσει μαζί του ολόκληρη τη δημιουργία στη σωτηρία. Ο Απόστολος Παύλος γράφει ότι «τῇ γὰρ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη… πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καὶ συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν» (Ρωμ.8,20.22), προσμένοντας την ελευθερία της «ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ» (Ρωμ.8,21).
Με την επικράτηση της δουλείας του Σατανά στον κόσμο, ο κόσμος από κόσμημα και κάλλιστο θείο ποίημα μεταστράφηκε σε πεδίο διάπραξης της αμαρτίας και του κακού. Έτσι η λέξη «κόσμος» έλαβε και αρνητική σημασία, όπως αποτυπώνεται στη βιβλική και εκκλησιαστική μας παράδοση. Με τον όρο «κόσμος» χαρακτηρίζεται επίσης και η ανθρώπινη κατάσταση ως πτωτικό φαινόμενο. Σύμφωνα με τον Ευαγγελιστή Ιωάννη, «οἴδαμεν ὅτι… ὁ κόσμος ὅλος ἐν τῷ πονηρῷ κεῖται» (Α΄ Ιωάν.5,19).
Ο Χριστός ήλθε στον κόσμο για να μας απολυτρώσει από την αιχμαλωσία του Σατανά, τη δουλεία της αμαρτίας, τη φθορά και τον θάνατο. Μαζί με το ανθρώπινο γένος αποκατέστησε και την υπόλοιπη ορατή δημιουργία, ελευθερώνοντάς την από τη φθορά και δίνοντάς της τη δυνατότητα της εσχατολογικής της προοπτικής.
Ωστόσο, παρότι έχουν περάσει δύο χιλιάδες χρόνια από τότε που ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός μάς απολύτρωσε από την αμαρτία και μας έδωσε τη δυνατότητα να αποκολληθούμε από τον πτωτικό κόσμο, αυτός εξακολουθεί να αντιστέκεται και να υφίσταται. Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι γίνονται πειθήνια όργανα του «ἀπ’ ἀρχῆς ἀνθρωποκτόνου» (Ιωάν.8,44) διαβόλου, ο οποίος μάχεται τον Θεό και μισεί τον άνθρωπο, προσπαθώντας να τον αποσπάσει από τη σωτήρια κοινωνία με τον Θεό και να τον οδηγήσει στην καταστροφή.
Αντίθεες δυνάμεις, ιδεολογίες, οργανισμοί και πρόσωπα στρατεύονται στο καταστροφικό έργο του διαβόλου, εκφράζοντας έντονη εχθρότητα προς τη χριστιανική πίστη, την Αγία Εκκλησία του Χριστού και εμάς τους χριστιανούς. Πρωτοπόροι μεταξύ αυτών είναι οι αθεϊστές, οι οποίοι πιστεύουν ότι έχουν αποστολή να «απαλλάξουν» την ανθρωπότητα από τον δήθεν «όλεθρο» του Χριστιανισμού, τρέφοντας την ψευδαίσθηση ότι ενεργούν ως «ευεργέτες» της.
Αφορμή για την παρούσα ανακοίνωσή μας πήραμε από πρόσφατο επεισόδιο που έλαβε χώρα στη Λάρισα από τις 16 έως τις 24 Φεβρουαρίου 2026, όπου είχε αφιχθεί από το Άγιον Όρος η τιμία χείρα του Μ. Βασιλείου για αγιασμό των πιστών. Η Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Λάρισας κάλεσε με εγκύκλιό της τους μαθητές της περιφερείας της να πάνε να προσκυνήσουν το Ιερό Λείψανο, να αισθανθούν την εμπειρία του αγιασμού που αναδύουν τα χαριτόβρυτα Λείψανα των Αγίων μας, ως φορείς των ακτίστων ενεργειών του Θεού και να εμπλουτίσουν τις μαθησιακές τους γνώσεις για την ορθόδοξη πνευματικότητα.
Στην εγκύκλιό τονίστηκε πως, «Η άφιξη και η παραμονή του Ιερού Λειψάνου του δεξιού Βραχίονος του Μεγάλου Βασιλείου στην πόλη της Λάρισας αποτελεί ευκαιρία για τους μαθητές και μαθήτριες των σχολείων μιας βιωματικής προσέγγισης στην υγιή παράδοση της Εκκλησίας μας περί σεβασμού και τιμής προς τα Ιερά Λείψανα, αλλά και διαπίστωσης της ιστορικής συνέχειας των πρακτικών των προγόνων μας, οι οποίοι πάντα ήξεραν να επικαλούνται τη Χάρη των Αγίων Λειψάνων υποστηρικτικά στην κάθε δυσκολία της ζωής τους»[1].
Αλλά αυτό δεν άρεσε στους διάφορους αρνητές της χριστιανικής πίστεως και άδραξαν την ευκαιρία να επιτεθούν στην Εκκλησία μας και να της προσδώσουν απαράδεκτους χαρακτηρισμούς, προκειμένου να την μειώσουν και να πλήξουν την πίστη των εκατομμυρίων ορθοδόξων.
Συγκεκριμένος πολιτικός σχηματισμός της Αριστεράς εναντιώθηκε και εξέδωσε ανακοίνωση, τονίζοντας τα εξής: «Η εγκύκλιος της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Λάρισας, με την οποία καλούνται σχολικές μονάδες να “ενημερωθούν” και ουσιαστικά να εμπλακούν σε θρησκευτική δραστηριότητα με αφορμή την έλευση ιερού λειψάνου, είναι αδιανόητη για ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό σύστημα το 2026. […] η εμπλοκή του σχολείου σε λατρευτικές πρακτικές δεν συνιστά παιδαγωγική πράξη. Το δημόσιο σχολείο οφείλει να λειτουργεί με σεβασμό στη θρησκευτική ελευθερία όλων των μαθητών και μαθητριών»[2].
Σφοδρή επίθεση έκανε και γνωστός πολιτευτής και τακτικός επικριτής της Εκκλησίας. Σε άρθρο του χαρακτήρισε την εγκύκλιο της ως άνω Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ως «κανονική επέλαση της Ηλιθιοκρατίας», συνδέοντάς την με τις επερχόμενες εκλογές, ότι δήθεν το όλο «σκηνικό» έγινε για άγρα ψήφων! Εξανίσταται διότι δεν ακούστηκε καμιά πρόταση «να συμπεριλάβει στις προτάσεις για την αναθεώρηση του Συντάγματος τον ουσιαστικό χωρισμό Εκκλησίας και Κράτους»! Και καταλήγει: «απομένει στην εθνική μας φιλοτιμία εάν θα αποδεχτούμε την επιβολή της Ηλιθιοκρατίας αμαχητί ή εάν θα δώσουμε τον αγώνα μας. Όπως έχουμε επαναλάβει πολλές φορές, η Δημοκρατία είναι ένα εξόχως ανεκτικό πολίτευμα, επιτρέπει σχεδόν τα πάντα, ακόμη και την εθελοδουλία»[3]. Φαίνεται πως η «δημοκρατία» του εν λόγω κυρίου δεν ανέχεται τα πάντα, και εν προκειμένω την ελευθερία της άσκησης των θρησκευτικών καθηκόντων μας!
Μεταξύ των άλλων εξέδωσε ανάλογης σφοδρότητας ανακοίνωση και μια από τις πολλές ομάδες (ολιγάριθμων σε οπαδούς) των «αρχαιοθρήσκων», οι οποίοι συντάχτηκαν με τους εξανιστάμενους «προοδευτικούς», προβάλλοντας προσωπείο προοδευτικότητας και ορθολογισμού! Μεταξύ των άλλων «καταδικάζει ανάλογες προσηλυτιστικές προτροπές που μετατρέπουν τον χώρο της Εκπαίδευσης, σε χώρο εκκόλαψης φανατισμένων χριστιανών πτωματολατρών»! Επίσης καλεί «το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων (και όχι Θρησκεύματος) να κινήσει τις διαδικασίες για την πειθαρχική δίωξη του εν λόγω κυρίου» και «τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Λάρισας να διερευνήσει αν υπάρχουν ποινικές ευθύνες του εν λόγω κυρίου και αν διαπιστωθεί ότι υπάρχουν, να του ασκήσει δίωξη για παράβαση καθήκοντος»! Και επί τη ευκαιρία καλεί «την Κυβέρνηση, να συμπεριλάβει στα υπό αναθεώρηση άρθρα της επικείμενης Συνταγματικής αναθεώρησης τον πλήρη και αμετάκλητο διαχωρισμό Κράτους-Εκκλησίας, αναθεωρώντας το άρθρο 3 (περί επικρατούσας θρησκείας), καθώς και να προβεί στην αφαίρεση από την προμετωπίδα του Συντάγματος της ανθελληνικής υπενθύμισης: “Εις το όνομα της Aγίας και Oμοουσίου και Aδιαιρέτου Τριάδος” που ομνύει πίστη και υπακοή σε έναν μισάνθρωπο και ανεθνικό δήθεν θεό»[4]! Είναι άξιο απορίας πως τολμούν οι ελάχιστοι όψιμοι λάτρεις των απίστευτα κακών, μισάνθρωπων, γελοίων και ανύπαρκτων παγανιστικών «θεών» να ζητούν από τα εκατομμύρια των ορθοδόξων Ελλήνων να απαρνηθούν, τον «μισάνθρωπο και ανεθνικό δήθεν θεό»! Απίστευτη διαστρέβλωση της αλήθειας, η οποία αγγίζει και τα όρια της φαιδρότητας!
Όπως ήταν φυσικό, έδωσαν πειστικές, ήρεμες και κόσμιες απαντήσεις φορείς και πρόσωπα στις ως άνω αλλοπρόσαλλες αντιδράσεις των χριστιανομάχων και εκκλησιομάχων. Ο λόγιος και νομομαθής Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος, τόνισε σε ανακοίνωσή του: «…οφείλουμε να παρατηρήσουμε ότι το άρθρο χρησιμοποιεί τον μουμιοποιημένο τρόπο μιας από καιρού ξεπερασμένης επιχειρηματολογίας που, καθώς δεν έχει άλλα στηρίγματα, φθάνει να επικαλείται ονόματα του 19ου αιώνα για να πλασαριστεί ως κάτι “αξιοπρόσεκτο”. Δεν ξέρουμε αν είναι ο τρόπος για να βγει από την αφάνεια και να επιστρέψει στην πολιτική επικαιρότητα ο κάποτε βουλευτής, μιας που η ανάλυσή του δίνει αφορμές για κάτι τέτοιο. Περιοριζόμαστε μόνο στο να απορούμε. Τόσος τρόμος από ένα λείψανο; Τόση αγωνία να καλλιεργήσουμε κοινωνικές προκαταλήψεις και στερεότυπα για να προσβάλουμε παραδόσεις αιώνων και να αποτρέψουμε από μια πνευματική ευκαιρία που ευτυχώς μπορεί να αφήσει αποτύπωμα; Τόσο φόβο μπορεί και προξενεί τεμάχιο λειψάνου του Μεγάλου Βασιλείου 17 αιώνες μετά τον θάνατό του;»[5].
Ανάλογη και απόλυτα τεκμηριωμένη νομικά απάντηση έδωσε και η Πανελλήνιος Ένωσις Θεολόγων (ΠΕΘ), τονίζοντας: «Μας προξενεί έκπληξη και απορία, καθώς διαπιστώνουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ως Κόμμα του Ελληνικού Κοινοβουλίου, φαίνεται, από όσα γράφει, ότι αγνοεί -ή θέλει να αγνοεί- το άρθρο 16, παρ. 2 του Ελληνικού Συντάγματος, που αναφέρει ρητά ότι: “H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες”. Ανάπτυξη της Θρησκευτικής συνείδησης, είναι η ανάπτυξη της ορθόδοξης Χριστιανικής συνείδησης, σύμφωνα με τις ερμηνευτικές Αποφάσεις 660 και 926 του 2018 και τις 1749 και 1750 του 2019 της Ολομέλειας του ΣτΕ, λόγω της μεγάλης πλειονότητας που έχουν στον πληθυσμό της Χώρας μας οι ορθόδοξοι Χριστιανοί. Ο ΣΥΡΙΖΑ, συνεπώς, θα έπρεπε να γνωρίζει και να λαμβάνει υπόψη το άρθρο 13 του Συντάγματος, που αναφέρει ότι “η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη” και ότι “κάθε γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη και τα σχετικά με τη λατρεία της τελούνται ανεμπόδιστα υπό την προστασία των νόμων”. Διότι, με βάση το άρθρο αυτό, δεν δικαιούται κανείς να παρεμποδίζει την ανάπτυξη ή την καλλιέργεια της θρησκευτικής συνείδησης των μαθητών/ τριών, η οποία εμπλουτίζεται, εκτός από τη διδασκαλία των Θρησκευτικών και με την απόκτηση βιωματικών εμπειριών και προσεγγίσεων των στοιχείων που απαρτίζουν τις λατρευτικές παραδόσεις της Εκκλησίας μας, μία από τις οποίες είναι και ο σεβασμός, η τιμή και η προσκύνηση των Αγίων Λειψάνων, των Εικόνων και των άλλων Ιερών Συμβόλων της, που τελούνται υπό την προστασία των νόμων του κράτους. Εάν ένας κομματικός φορέας του ελληνικού Κοινοβουλίου, γνωρίζει ότι αποτελεί συνταγματική επιταγή να τελούνται ελεύθερα και ανεμπόδιστα οι λατρευτικές πράξεις της Εκκλησίας μας για όλους τους πιστούς της Εκκλησίας μας, μικρούς ή μεγάλους, τότε δεν γράφει τέτοιας μορφής ανακοινώσεις. Άλλωστε, ακόμη και αν ιδεολογικά, είναι κάποιος δημοκρατικός πολίτης ή πολιτικός, αντίθετος στην πίστη ή τη λατρεία των Χριστιανών, είναι ανάγκη να σέβεται ή να ανέχεται το δημοκρατικό και συνταγματικό τους δικαίωμα στη διαφορετικότητα και όχι να τους κρίνει και να τους κατακρίνει»[6].
Παρά ταύτα, ο πιστός ορθόδοξος ελληνικός λαός, στη συντριπτική του πλειονότητα, δεν επηρεάζεται από τέτοιες παραφωνίες των χριστιανομάχων, τις οποίες προσπερνά με αδιαφορία. Αυτό αποδεικνύεται από την πάνδημη προσέλευση των πιστών για την απόδοση τιμής και προσκύνησης των Ιερών Εικόνων και των Ιερών Λειψάνων, όταν αυτά εκτίθενται προς αγιασμό των πιστών. Και τούτο διότι, αν και οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν συστηματική θεολογία, εντούτοις συναισθάνονται ότι δεν είναι «ειδωλολάτρες» ή «πτωματολάτρες». Δεν προσκυνούν «ξύλα, χρώματα ή πτώματα», όπως ισχυρίζονται οι πολέμιοι της πίστεως, αλλά τις άκτιστες ενέργειες του Θεού που ενεργούν μέσω αυτών των σεβασμάτων.
Σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας, η τιμή και η προσκύνηση των Ιερών Εικόνων αποδίδεται στα εικονιζόμενα πρόσωπα, διότι «η τιμή της εικόνος προς το πρωτότυπον διαβαίνει», όπως ορίζει η Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδος. Επίσης η τιμή και η προσκύνηση των Ιερών Λειψάνων είναι επιβεβλημένη, διότι η Εκκλησία τα θεωρεί «τιμιώτερα λίθων πολυτελών και δοκιμώτερα υπέρ χρυσίον»[7], ενώ ο Μέγας Βασίλειος επισημαίνει ότι «ο αψάμενος οστέων μάρτυρος λαμβάνει τινά μετουσίαν αγιασμού εκ της τω σώματι παρεδρευούσης χάριτος»[8].
Οι Άγιοι της Εκκλησίας υπήρξαν συνειδητά οργανικά μέλη του Σώματος του Χριστού, όπως βεβαιώνει ο Απόστολος Παύλος: «ὑμεῖς ἐστε σῶμα Χριστοῦ καὶ μέλη ἐκ μέρους». Διότι «καθάπερ τὸ σῶμα ἓν ἐστι καὶ μέλη ἔχει πολλά… οὕτω καὶ ὁ Χριστός» (Α΄ Κορ. 12,12-13). Με το Άγιο Βάπτισμα γινόμαστε ένα σώμα και ένα πνεύμα με τον Χριστό: «ὁ κολλώμενος τῷ Κυρίῳ ἓν πνεῦμά ἐστι» (Α΄ Κορ.6,17). Κι’ ακόμα συναποτελούμε ένα σώμα με τους αδελφούς μας, «οὕτως οἱ πολλοὶ ἓν σῶμά ἐσμεν ἐν Χριστῷ» (Ρωμ.12,5), δηλαδή την Εκκλησία.
Όπως τονίζει ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, με το Άγιο Βάπτισμα «μέλη Χριστοῦ γινόμεθα». Ο ίδιος ο Χριστός ενυπάρχει μέσα μας, «ἐν ὑμῖν ἐστίν» (Ρωμ.8,10). Αυτό σημαίνει ότι όλοι οι πιστοί, και ιδιαιτέρως οι Άγιοι, καθίστανται χριστοφόροι και θεοφόροι, φορείς των ακτίστων ενεργειών του Θεού και των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος, διότι γινόμαστε, κατά τον Απόστολο Παύλο, «ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν Ἁγίου Πνεύματος» (Α΄ Κορ.6,19).
Έτσι και τα ιερά Λείψανα των Αγίων, ακόμη και μετά την κοίμησή τους, ως μέλη Χριστού παραμένουν αγιασμένα και φορείς των ακτίστων ενεργειών του Θεού, αποτελώντας πηγή αγιασμού για όσους τα τιμούν και τα προσκυνούν. Και όπως αναφέρει ο Μέγας Βασίλειος: «ὅτε ὑπὲρ Χριστοῦ ὁ θάνατος, τίμια τὰ λείψανα τῶν ὁσίων αὐτοῦ»[9].
Φανερή απόδειξη όλων αυτών αποτελούν τα άφθαρτα λείψανα των Αγίων σε ολόκληρο τον ορθόδοξο κόσμο, τα οποία υπερβαίνουν τη φυσική φθορά χωρίς καμία ανθρώπινη επέμβαση, ευωδιάζουν και θαυματουργούν. Επίσης τα αναρίθμητα τεμάχια ιερών λειψάνων, διασκορπισμένα σε ολόκληρη την Εκκλησία από τα πρωτοχριστιανικά χρόνια έως σήμερα, αποτελούν πολύτιμους θησαυρούς των τοπικών Εκκλησιών και των μοναστηριών μας, ευωδιάζουν και θαυματουργούν, αποτελώντας αείρρευστες πηγές αγιασμού των πιστών, που αντλούν τη δύναμή τους από την αστείρευτη πηγή του αγιασμού, τον ίδιο τον Θεό.
Ένα από τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα είναι η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης και η ακώλυτη άσκηση των θρησκευτικών καθηκόντων. Γι’ αυτό και το δικαίωμα αυτό κατοχυρώνεται σε όλα τα Συντάγματα και τους νόμους των πολιτισμένων κρατών. Παραβιάσεις του θεμελιώδους αυτού δικαιώματος παρατηρούνται κυρίως σε απολυταρχικά και θεοκρατικά καθεστώτα.
Είναι γεγονός ότι ο λεγόμενος «Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός» υπερασπίστηκε, μεταξύ άλλων, και αυτό το ανθρώπινο δικαίωμα. Ωστόσο, τα ιδεολογικά «τέκνα» του, όπως ο φασισμός, ο ναζισμός, ο μαρξισμός, καθώς και διάφορες μορφές άθεου μηδενισμού και υπαρξισμού, αλλά και η μαχητική αθεΐα, το παραβίασαν και εξακολουθούν να το παραβιάζουν. Απόδειξη αυτού αποτελούν οι εξοντωτικές διώξεις εναντίον όσων επιθυμούσαν να ασκούν ελεύθερα τη θρησκευτική τους πίστη, με εκατομμύρια θύματα του αθεϊστικού φανατισμού κατά τον περασμένο αιώνα.
Είναι πράγματι παράδοξο ότι μεταξύ των φορέων τέτοιων αντιλήψεων συγκαταλέγονται και ορισμένοι σύγχρονοι «προοδευτικοί» και «δημοκράτες», των οποίων η «προοδευτικότητα» και η «δημοκρατικότητα» φθάνει στο σημείο να αμφισβητεί ή και να παραβιάζει το δικαίωμά μας να θρησκεύουμε σύμφωνα με τις επιταγές της πίστεώς μας. Μας μέμφονται, μας συκοφαντούν και μας χαρακτηρίζουν «οπισθοδρομικούς», «σκοταδιστές» ή ακόμη και «πνευματικά ασθενείς», παρουσιάζοντάς μας περίπου ως εχθρούς της κοινωνίας και της προόδου. Κάτι ανάλογο συνέβαινε και στα αθεϊστικά μαρξιστικά καθεστώτα, όπου οι χριστιανοί θεωρούνταν κοινωνικά επικίνδυνοι και οδηγούνταν σε φυλακές, στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας ή ακόμη και σε ψυχιατρικά ιδρύματα για «θεραπεία».
Αξίζει να σημειωθεί και κάτι ακόμη ιδιαίτερα χαρακτηριστικό. Οι επιθέσεις αυτές στρέφονται κυρίως εναντίον της Ορθόδοξης Εκκλησίας και των πιστών της. Αντίθετα, άλλες θρησκευτικές ομάδες ή κινήματα, των οποίων οι δοξασίες ή πρακτικές παρουσιάζουν συχνά έντονα προβληματικά στοιχεία, σπανίως αποτελούν αντικείμενο παρόμοιας κριτικής. Για παράδειγμα, τελετουργίες με έντονα βίαιο χαρακτήρα, όπως η αιματηρή ισλαμική τελετή της σιιτικής «Ασούρα», συνήθως δεν προκαλούν ανάλογες αντιδράσεις από τους επικριτές της Ορθοδοξίας. Ομοίως, σπανίως ασκείται δημόσια κριτική στις ψυχολογικά φορτισμένες εκστατικές πρακτικές ορισμένων αιρετικών ομάδων, όπως των Πεντηκοστιανών, (π.χ. γλωσσολαλιές, ψευτοθεραπείες, ανεκπλήρωτες ψευδοπροφητείες, κλπ), ούτε στη συστηματική καλλιέργεια φόβου από την Εταιρεία Σκοπιά των «Μαρτύρων του Ιεχωβά», σχετικά με τον επικείμενο «Αρμαγεδδώνα», δηλαδή την δοξασία ότι θα σφαχτούμε όλοι οι μη «Μάρτυρες του Ιεχωβά». Ούτε στην ακραία αντιανθρώπινη και αντικοινωνική στάση τους περί άρνησης μετάγγισης αίματος! Το γεγονός αυτό φανερώνει μια εμφανή μεροληψία απέναντι στην Ορθόδοξη Εκκλησία και τους πιστούς της.
Ωστόσο, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι τέτοιου είδους φανατικές και επιθετικές φωνές παραμένουν, μέσα στην ορθόδοξη ελληνική κοινωνία, μεμονωμένες και περιθωριακές. Παρά την ένταση και τη συχνότητα των επιθέσεών τους, δεν κατορθώνουν να επηρεάσουν ουσιαστικά τον πιστό λαό μας, ο οποίος παραμένει σταθερός στην ελληνορθόδοξη παράδοση.
Για τον ελληνικό λαό η Ορθόδοξη πίστη δεν αποτελεί απλώς ένα σύνολο θρησκευτικών πεποιθήσεων, αλλά τον αυθεντικό δρόμο σωτηρίας και έναν τρόπο ζωής που διαμορφώνει ολόκληρη την ύπαρξή του. Η Ορθόδοξη Εκκλησία υπήρξε διαχρονικά τροφός και στήριγμα του Γένους μας. Η ιστορία μαρτυρεί ότι χάρη στην Εκκλησία διασώθηκε όχι μόνο η πίστη, αλλά και η εθνική μας αυτοσυνειδησία.
Γι’ αυτό και ο ορθόδοξος Έλληνας δεν μπορεί να διανοηθεί έναν πνευματικό διαμελισμό της ζωής του, δηλαδή τον διαχωρισμό της πίστης από την καθημερινή του ύπαρξη. Όπως δεν μπορεί να χωριστεί το σώμα από την ψυχή, έτσι δεν μπορεί να χωριστεί η ζωή από την πίστη. Ούτε είναι δυνατόν να αποκοπεί η παιδεία από τη βιωματική προσέγγιση του Θεού μέσω της χριστιανικής πίστης και του μυστηρίου της Εκκλησίας. Διότι η ανθρώπινη γνώση, όταν αποκόπτεται από τη ζωοποιό χάρη του Θεού, καθίσταται αναπόφευκτα ελλιπής, χωρίς βαθύτερο όραμα και ουσιαστική προοπτική.
Όπως χαρακτηριστικά έλεγε ένας μακαριστός και σοφός καθηγητής, η ελληνική κοινωνία επιθυμεί να βρίσκονται στο κέντρο κάθε κοινότητας τρία θεμελιώδη σημεία αναφοράς: η εκκλησία, το δημαρχείο και το σχολείο. Οι τρεις αυτοί θεσμοί καλούνται να λειτουργούν σε αρμονική συνεργασία προς όφελος της τοπικής κοινωνίας. Να συνυπάρχουν και να αλληλοσυμπληρώνονται η ορθόδοξη πίστη, η χρηστή διοίκηση και η παιδεία.
Πρόκειται για μια βαθιά ριζωμένη και σωτήρια παράδοση του ελληνισμού, τον λεγόμενο «κοινοτισμό», ο οποίος αναπτύχθηκε ιδιαίτερα κατά τα δύσκολα χρόνια της τουρκοκρατίας. Στις περίφημες ελληνικές κοινότητες της εποχής εκείνης, η Εκκλησία, η παιδεία και η τοπική αυτοδιοίκηση συνεργάζονταν στενά, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην επιβίωση των υποδούλων προγόνων μας και στη διατήρηση της εθνικής και πνευματικής μας ταυτότητας.
Εν κατακλείδι, οι νεοαθεϊστές και όλοι οι χριστιανομάχοι, μάταια κοπιάζουν να πλήξουν και να γκρεμίσουν την χριστιανική μας πίστη και να αλλοτριώσουν το ελληνορθόδοξο φρόνημα και τον ρωμαίικο τρόπο ζωής μας. Είναι αξιοπαρατήρητο το γεγονός ότι, παρά το γεγονός ότι οι υπεράνθρωπες προσπάθειές τους δεν φέρνουν αποτελέσματα, συνεχίζουν να «δέρνουν τον αέρα»! Να μην μπορούν να συναισθανθούν ότι είναι αναποτελεσματικός και επώδυνος ο αγώνας τους. Ότι είναι σκληρό και ολέθριο το «προς κέντρα λακτίζειν» (Πράξ.26,14)!
Εκ του Γραφείου επί των Αιρέσεων και Παραθρησκειών
[1]https://www.kathimerini.gr/society/564082726/larisa-i-deyterovathmia-ekpaideysi-kalei-toys-mathites-na-proskynisoyn-leipsana-agioy/
[2] https://www.voria.gr/article/larisa-kalesma-tis-deyterobathmias-na-episkefthoyn-mathites-leipsano-toy-megaloy-basileioy
[3] https://www.thetoc.gr/opinion/article/i-epelasi-tis-ilithiokratias/
[4] https://www.ysee.gr/445.html
[5] https://orthodoxia.info/news/skliri-apantisi-larisis-se-eironiko-a/
[6] https://aktines.blogspot.com/2026/02/blog-post_827.html
[7] Μαρτύριον Αγ. Πολυκάρπου
[8] https://www.ekklisiaonline.gr/nea/ta-iera-lipsana-tis-agias-markellis/
[9] P.G.30,112
